Categorieën
Voedselproblematiek

Tien redenen waarom we geen genetisch gemodificeerd (GenTech) voedsel nodig hebben

Update: het oorspronkelijke artikel staat helaas niet meer online.

This article is a translation of the English version into Dutch: 10 reasons why we don’t need GM foods.

Dit is een vertaling van het artikel 10 reasons why we don’t need GM foods. In de vertaling wordt “biotechnologie” en “genetische modificatie” en “GenTech” enigszins door elkaar heen gebruikt.

Vertaling:

Nu de voedselprijzen recentelijk torenhoog stijgen – waarbij niet alleen de ‘shoppers’ worden geraakt, maar ook de armen en hongerigen in de ontwikkelingslanden – wordt genetisch gemodificeerd voedsel andermaal gepromoot als de manier om de wereld te voeden.

1. Genetisch gemodificeerd voedsel zal de voedselcrisis niet oplossen

Een rapport van de World Bank uit 2008 concludeerde dat de toegenomen biobrandstofproductie de belangrijkste oorzaak is van de stijging van de voedselprijzen [1]. Biotechnologie-gigant Monsanto vormde de harde kern van de biobrandstoflobby (planten die verbouwd worden voor brandstof in plaats van voedsel) — en profiteerde enorm van de resulterende voedselcrisis en gebruikte het als een PR mogelijkheid om genetisch gemodificeerd voedsel te promoten.

“De klimaatcrisis werd gebruikt om de biobrandstofproduktie op te krikken, wat leidde tot de voedselcrisis; en nu wordt de voedselcrisis gebruikt om de GenTech industrie te doen herleven.” — Daniel Howden, Africa correspondent van The Independent[2]

“De cynicus in mij zegt dat ze de huidige voedsel- en brandstofcrisis gebruiken als een springplank om GenTech weer op de publieke agenda te krijgen. Ik begrijp waarom ze het doen, maar het gevaar is dat ze als ze deze claims maken over GenTech gewassen die de droogteproblemen of het wereldvoedselprobleem oplossen, dat het complete onzin is.” – Prof Denis Murphy, hoofd biotechnology van de University of Glamorgan in Wales[3]

2. GenTech gewassen verhogen de opbrengst niet

Ondanks de beloften heeft GenTech de mogelijke opbrengst van welke commercieel gewas dan ook niet verhoogd [4]. Sterker nog, studie wijst uit dat het meest gebruikte GenTech gewas, GenTech Soja, juist een verlaagde opbrengst vertoond. [5]

Een onderzoek dat bijna twintig jaar wetenschappelijk onderzoek analyseerde op het gebied van primair GenTech voedsel en gewassen, sojabonen en maïs laat zien dat biotechnologie er ondanks 20 jaar onderzoek en 13 jaar vercommercialisering niet in geslaagd is gewasopbrengsten te verhogen. De auteur, voormalig US EPA en US FDA biotech specialist Dr Gurian-Sherman concludeert dat wat opbrengsten betreft “Traditioneel kweken de biotechnologie ruimschoots overtreft.” [6]

“Laat het duidelijk zijn. In dit jaar [2008] zijn er geen commerciële GenTech gewassen die inherent de opbrengst verhogen. Tevens zijn er geen GenTech gewassen op de markt die ontwikkeld zijn om tegen droogte te kunnen, de minder behoefte aan kunstmesthebben of olie besparen. Geen enkele.” – Dr Doug Gurian-Sherman[7]

3. GenTech gewassen verhogen pesticidengebruik

Gegevens van de Amerikaans overheid laten zien dat in Amerika de GenTech-gewassen een toename, en geen afname in gebruik van pesticiden hebben veroorzaakt ten opzichte van conventionele gewassen.

“De belofte was dat je minder chemicaliën kon gebruiken en dan een grotere opbrengst zou hebben. Maar ik zeg je, niets van dit alles is waar.” – Bill Christison, President of the US National Family Farm Coalition[9]

4. Er zijn betere manieren om de wereld te voeden

Een groot door de VN/Wereldbank gefinancierd rapport, samengesteld door 400 wetenschappers en ondersteund door 58 landen, concludeerde dat GenTech gewassen weinig te bieden hebben aan de wereldwijde landbouw en geen oplossing bieden voor de uitdagingen op het gebied van armoede, honger en klimaatverandering, omdat er betere alternatieven beschikbaar zijn. Sterker nog, het rapport pleitte voor “agro-ecologische” landbouw als een duurzame oplossing voor ontwikkelingslanden.[10]

5. Andere landbouwmethodes zijn succesvoller

Geïntegreerde plaagbestrijding en andere innovatieve extensieve of organische methodes om plagen te bestrijden en opbrengsten te verhogen hebben bewezen heel productief te zijn, vooral in de ontwikkelingslanden.[11] Van andere kweektechnologieën zoals Marker Assisted Selection (geen biotechnologie) is de algemene verwachting dat het de wereldwijde productiviteit van de landbouw effectiever en veiliger zal verhogen dan biotechnologie. [12][13]

“Er is een stille revolutie gaande in het maken van genenkaarten, waardoor we het verbouwen van gewassen beter begrijpen. Daar zijn we hard mee bezig en dit kan een veel grotere impact op de landbouw hebben [dan biotechnologie]” – Prof John Snape, head of the department of crop genetics, John Innes Centre[14]

6. Het is niet aangetoond dat GenTech voedsel veilig is om te eten

Biotechnologie is een ruwe en onnauwkeurige manier om vreemd genetisch materiaal (bijvoorbeeld van virussen en bacteriën) in planten in te brengen, met onvoorspelbare resultaten. Het eindresultaat, het genetisch gemodificeerde voedsel, is bijna niet getest, ook niet op lange-termijn-effecten. Maar dierproeven met dit voedsel hebben zorgwekkende gezondheidseffecten laten zien.[15] Slechts één studie op het gebied van directe effecten van het eten van GenTech voedsel op mensen is gepubliceerd.[16] Hieruit bleek dat er onvoorziene effecten op darmbacteriën geconstateerd waren, maar er is nooit vervolgonderzoek geweest.

Er wordt geclaimed dat Amerikanen al jaren genetisch gemodificeerd voedsel eten zonder ziekmakende effecten. Maar dit voedsel is niet gelabeled in Amerika en niemand heeft de effecten gemonitored. Met andere ‘novel foods’ zoals transvetten heeft het tientallen jaren geduurd voordat men zich realiseerde dat het miljoenen voortijdige sterfgevallen veroorzaakt heeft.[17]

“We worden geconfronteerd met de meest krachtige technologie die de wereld ooit gekend heeft, en het wordt overhaast ingezet met bijna geen oog voor de mogelijke consequenties.” — Dr Suzanne Wuerthele, US Environmental Protection Agency (EPA) toxicologist

7. Stiekum GenTech in voedsel voor dieren — zonder toestemming van de consument

Vlees, eieren en zuivelproducten van dieren die gevoerd zijn met de miljoenen tonnen genetisch gemanipuleerd voedsel dat Europa ingevoerd wordt hoeven niet gelabeld te worden. Er zijn studies die uitwijzen dat in tegenstelling tot wat de biotechnologie- en voedselindustrie beweert dieren die gevoerd zijn met genetisch gemodificeerd voedsel WEL afwijken ten opzichte van dieren die gevoerd zijn met voedsel dat niet genetisch gemodificeerd is.[18] Andere studies laten zien dat als genetisch gemodificeerd voedsel aa dieren gevoerd wordt er genetisch gemodificeerd materiaal kan zitten in het eindprodukt[19] en dat de gezondheid van het dier aangetast kan worden.[20] Dus het eten van “stiekum genetisch gemodificeerd organismen” zou de gezondheid van consumenten kunnen aantasten.

8. GenTech gewassen zijn op de lange termijn een economische ramp voor boeren

Een rapport uit 2009 liet zien dat GenTech zaadprijzen in Amerika enorm gestegen zijn vergeleken met niet-GenTech en biologisch zaad, waardoor het gemiddeld inkomen van Amerikaanse boeren die GenTech gewassen verbouwen daalt. Het rapport concludeert, “Momenteel is er een ontzettende kloof tussen de bij tijden verheven retoriek van degenen die biotechnologie verdedigen als een bewezen technologie om de wereldvoedselproductie veilig te stellen en dat wat er in feite gebeurt op Amerikaanse boerderijen die afhankelijk zijn geworden van GenTech zaad en nu met de konsekwenties zitten.”[21]

9. GenTech en niet-GenTech kunnen niet naast elkaar bestaan

De besmetting van conventionele en biologische voedsel met GenTech produkten neemt toe. Een niet-goedgekeurd GenTech rijst die slechts één jaar in een proefveld verbouwd werd bleek de Amerikaanse rijstvoorraad en zaadopslag enorm besmet te hebben.[22] In Canada is de biologische koolzaadindustrie vernietigd door besmetting met GenTech-koolzaad.[23] In Spanje wees een studie uit dat GenTech maïs “een drastische afname van biologische teelt van dit gewas heeft veroorzaakt en het naast elkaar bestaan praktisch onmogelijk heeft gemaakt”.[24]

De tijd is rijp om te kiezen tussen een biotechnologische of een niet-biotechnologische wereldvoedselproduktie te kiezen.

“Als het aan sommigen toegestaan wordt om GenTech voedsel te verbouwen, verkopen en te eten, dan zal al snel niemand meer kunnen kiezen voor voedsel of een omgeving die vrij is van GenTech. Het is eenrichtingsverkeer, zoals de introductie van konijnen of suikerriet padden in Australië; als dat eenmaal gebeurd is, is er geen weg terug.” – Roger Levett, specialist in sustainable development[25]

10. We kunnen biotechnologie-bedrijven niet vertrouwen

De grote biotechnologie-bedrijven die hun GenTech voedsel pushen hebben een verschrikkelijke verleden op het gebied van giftige besmettingen en misleiding van de bevolking.[26] GenTech is aantrekkelijk voor hun omdat het hun patenten verschaft die hun een monopolie geeft op de wereldvoedselvoorziening. Ze zijn er toe overgegaan om boeren te treiteren en te intimideren omdat ze een “misdaad” begaan door gepatenteerd zaad te bewaren of omdat ze gepatenteerde genen “stelen” — zelfs als die genen op de boer zijn land terechtkwamen door toevallige besmetting door de wind, of door insecten.

“Boeren worden aangeklaagd omdat ze GenTech-produkten op hun land hebben, die ze niet gekocht hebben, niet willen, niet zullen gebruiken en niet zullen kunnen verkopen.” – Tom Wiley, North Dakota farmer[28]

Referenties

1. A Note on Rising Food Prices. Donald Mitchell, World Bank report, 2008. http://image.guardian.co.uk/sys-files/Environment/documents/2008/07/10/Biofuels.PDF

2. Hope for Africa lies in political reforms. Daniel Howden, The Independent, 8 September 2008, http://www.independent.co.uk:80/opinion/commentators/daniel-howden-hope-for-africa-lies-in-political-reforms-922487.html

3. GM: it’s safe, but it’s not a saviour. Rob Lyons, Spiked Online, 7 July 2008, http://www.spiked-online.com/index.php?/site/article/5438/

4. The adoption of bioengineered crops. Jorge Fernandez-Cornejo and William D. McBride, US Department of Agriculture Report, May 2002, http://www.ers.usda.gov/publications/aer810/aer810.pdf

5. Glyphosate-resistant soyabean cultivar yields compared with sister lines. Elmore, R.W. et al., Agronomy Journal, Vol. 93, No. 2, 2001, pp. 408–412

6. Failure to Yield: Evaluating the Performance of Genetically Engineered Crops. Doug Gurian-Sherman, Union of Concerned Scientists, 2009, http://tiny.cc/eqZST

7. Genetic engineering — a crop of hyperbole. Doug Gurian-Sherman, The San Diego Union Tribune, 18 June 2008, http://www.signonsandiego.com/uniontrib/20080618/news_lz1e18gurian.html

8. Impacts of Genetically Engineered Crops on Pesticide Use: The First Thirteen Years. Charles Benbrook, Ph.D., The Organic Center, November 2009, http://www.organic-center.org/science.pest.php?action=view&report_id=159

9. Family Farmers Warn of Dangers of Genetically Engineered Crops. Bill Christison, In Motion magazine, 29 July 1998, http://www.inmotionmagazine.com/genet1.html

10. International Assessment of Agricultural Knowledge, Science and Technology for Development: Global Summary for Decision Makers (IAASTD). Beintema, N. et al., 2008, http://www.agassessment.org/index.cfm?Page=IAASTD%20Reports&ItemID=2713

11. International Assessment of Agricultural Knowledge, Science and Technology for Development: Global Summary for Decision Makers (IAASTD). Beintema, N. et al., 2008, http://www.agassessment.org/index.cfm?Page=IAASTD%20Reports&ItemID=2713

12. Marker-assisted selection: an approach for precision plant breeding in the twenty-first century. Collard, B.C.Y. and D.J. Mackill, Phil. Trans. R. Soc. B, Vol. 363, 2008, pp. 557-572, 2008

13. Breeding for abiotic stresses for sustainable agriculture. Witcombe J.R. et al., Phil. Trans. R. Soc. B, 2008, Vol. 363, pp. 703-716

14. Gene mapping the friendly face of GM technology. Professor John Snape, Farmers Weekly, 1 March 2002, p. 54

15. Here is a small selection of such papers: Fine structural analysis of pancreatic acinar cell nuclei from mice fed on GM soybean. Malatesta, M. et al., Eur. J. Histochem., Vol. 47, 2003, pp. 385–388; Ultrastructural morphometrical and immunocytochemical analyses of hepatocyte nuclei from mice fed on genetically modified soybean. Malatesta, M. et al., Cell Struct Funct., Vol. 27, 2002, pp. 173-180; Ultrastructural analysis of testes from mice fed on genetically modified soybean. Vecchio L. et al., Eur. J. Histochem., Vol. 48, pp. 448-454, 2004; A long-term study on female mice fed on a genetically modified soybean: effects on liver ageing. Malatesta M. et al., Histochem Cell Biol., Vol. 130, 2008, pp. 967-977; Effects of diets containing genetically modified potatoes expressing Galanthus nivalis lectin on rat small intestine. Ewen S.W. and A. Pusztai, The Lancet, Vol. 354, 1999, pp. 1353–1354; New Analysis of a Rat Feeding Study with a Genetically Modified Maize Reveals Signs of Hepatorenal Toxicity. Séralini, G.-E. et al., Arch. Environ. Contam. Toxicol., Vol. 52, 2007, pp. 596-602.

16. Assessing the survival of transgenic plant DNA in the human gastrointestinal tract. Netherwood T. et al., Nature Biotechnology, Vol. 22, 2004, pp. 204–209.

17. Trans Fats: The story behind the label. Paula Hartman Cohen, Harvard Public Health Review, 2006, http://www.hsph.harvard.edu/review/rvw_spring06/rvwspr06_transfats.html,

18. Report on animals exposed to GM ingredients in animal feed. Professor Jack A. Heinemann, PhD. Prepared for the Commerce Commission of New Zealand, 24 July 2009, http://bit.ly/4HcJuJ

19. Detection of Transgenic and Endogenous Plant DNA in Digesta and Tissues of Sheep and Pigs Fed Roundup Ready Canola Meal. Sharma, R. et al., J. Agric. Food Chem., Vol. 54, No. 5, 2006, pp. 1699–1709; Assessing the transfer of genetically modified DNA from feed to animal tissues. Mazza, R. et al., Transgenic Res., Vol. 14, No. 5, 2005, pp. 775–784; Detection of genetically modified DNA sequences in milk from the Italian market. Agodi, A., et al., Int. J. Hyg. Environ. Health, Vol. 209, 2006, pp. 81–88

20. Report on animals exposed to GM ingredients in animal feed. Professor Jack A. Heinemann, PhD. Prepared for the Commerce Commission of New Zealand, 24 July 2009, http://bit.ly/4HcJuJ

21. The Magnitude and Impacts of the Biotech and Organic Seed Price Premium. Dr Charles Benbrook, The Organic Center, December 2009, http://www.organic-center.org/reportfiles/Seeds_Final_11-30-09.pdf

22. Risky business: Economic and regulatory impacts from the unintended release of genetically engineered rice varieties into the rice merchandising system of the US. Blue, Dr E. Neal, report for Greenpeace, 2007, http://www.greenpeace.org/raw/content/international/press/reports/risky-business.pdf

23. Seeds of doubt: North American farmers’ experience of GM crops. Soil Association, 2002, http://www.soilassociation.org/seedsofdoubt

24. Coexistence of plants and coexistence of farmers: Is an individual choice possible? Binimelis, R., Journal of Agricultural and Environmental Ethics, Vol. 21, No. 2, April 2008

25. Choice: Less can be more. Roger Levett, Food Ethics magazine, Vol. 3, No. 3, Autumn 2008, p. 11, http://www.foodethicscouncil.org/node/384

26. See, for example, Marie-Monique Robin’s documentary film, Le Monde Selon Monsanto (The World According to Monsanto), ARTE, 2008; and the website of the NGO, Coalition Against Bayer-Dangers, www.cbgnetwork.org

27. GM company Monsanto has launched many such lawsuits against farmers. A famous example is the case of the Canadian farmer Percy Schmeiser. Just one article on this case is “GM firm sues Canadian farmer”, BBC News Online, 6 June 2000, http://news.bbc.co.uk/2/hi/americas/779265.stm

28. Monsanto ”Seed Police” Scrutinize Farmers. Stephen Leahy, InterPress Service, 15 January 2004, http://www.commondreams.org/headlines05/0115-04.htm