Ik ga mien huus nait uut. Ik ben hier gebor’n

Update 9 mei 2017: Ik vroeg op Twitter: ‘als de versterkingsoperatie straks begint, en je vindt dat je eigen huis niet versterkt hoeft te worden, moet je dan toch meewerken?’ Antwoord Vergnes: “Nee meewerken hoeft niet. Pas hiermee op, de aansprakelijkheid bij evt instorting komt dan wel bij de eigenaar van de woning te liggen.” Zie Twitterbericht


Groningers in het gaswinningsgebied zijn bijna niet in beweging te krijgen. Niet als het gaat om het tekenen van de petitie Laat Groningen Niet Zakken en niet als het aankomt op demonstreren tegen de gevolgen van de gaswinning. De politiek in Den Haag? “Ze doen waar ze zin in hebben en zijn ons vergeten, je doet er niks aan.”

Gasbevingen? Voor veel mensen geldt: “Vervelend maar ik had wat schade en dat is netjes vergoed”. Immers, op de ene plek kan een gasbeving een huis onbewoonbaar maken terwijl aan het andere eind van de straat niet veel aan de hand is. Dat er misschien in de toekomst een hele grote aardbeving komt volgens sommige deskundigen? Te abstract voor de menselijke geest.

De meeste Groningers worden redelijk goed geholpen, en rekenden in principe toch nergens op, dus alles is een meevaller. Een grote onzichtbare groep zit echter diep in de ellende. Toch blijft de gemiddelde Groninger zitten waar hij zit en verroert zich niet.

Veel mensen melden geen schade, omdat ze liever in een verzakkend huis wonen, dan de kans lopen verplicht het huis uit te moeten. Laat staan dat ze zitten te wachten op de hele Kafkaïaanse bureaucratische “governance”–toestand.

Maar nu is er een belangijke verandering op komst:  de grote versterkings–operatie–tsunami. Die moet eind 2017 beginnen als ik het goed begrijp.


Ik legde ze voor dat het huis misschien wel gesloopt moest worden, maar daar kon geen sprake van zijn: “Ik ga mien huus nait uut. Ik ben hier gebor’n. Mien vader is hier geboren. Ik ga het huis niet uit!”’

Citaat uit het boek De gaskolonie


Wat gaat er gebeuren als Dorknoper, ambtenaar eerste klasse, met een papiertje voor de deur staat om mede te delen dat men toch echt een tijd lang het huis uit moet omdat het huis wettelijk gezien niet stevig genoeg is, en deze in het geheel gestript zal moeten worden? Nu is stil blijven zitten geen optie meer.

De machtige bouwsector loopt al te watertanden. Woorden als doorzettingsmacht worden gebruikt.

Wat doet de Groninger als hij denkt, “wat een flauwekul, of mijn huis sterk genoeg is, dat bepaal ik zelf wel, ik verrek het om hier weg te gaan”? De meeste Groningers laten zich niet uit hun huis wegjagen, ook niet door een gasbeving. Maar wat als ze de wet tegen zich hebben?

Ik ben echt benieuwd. Misschien dat ‘ie dan toch het internet opstart en de petitie alsnog gaat ondertekenen? Of blijft ‘ie andermaal zitten, tot dat de bel weer gaat?