Hoe Het Hogeland Overkomt

Ik zit tegenwoordig af en toe op een flexwerkplek in Amsterdam. Ik werd aangesproken door Hans, een toffe medeflexplekker, Amsterdammer. Het ging over Groningen.

Hans had vaak het gevoel dat er iets totaal niet klopt met die gaswinning in Groningen. Maar omdat je niks van de mensen daar hoort zal het dan wel meevallen, was zijn gedachtengang.


Tussendoor een stukje audio:

(Audio: Als je je verhaal kracht wilt bijzetten op het gebied van koude, naargeestige situaties, gebruik dan “het Noorden van Groningen”)


Hans is erg fan van Hollands Hoop, een serie over Noord–Groningen, waarin allerlei spannende dingen gebeuren die niet door de beugel kunnen. Nu wil hij naar Het Gebied, om te kijken hoe het daar is. Of ik nog tips had? Nou, daar kreeg hij denk ik een beetje spijt van, want ik was niet meer te stoppen.

Hij vertelde dat hij stiekum hoopt dat het mistig zal zijn, en schemerachtig, zodat het is zoals hij zich voorstelt dat het is: naargeestig, leeg en somber.

Ik zei dat er op het Hogeland schitterende dorpjes zijn, groene stille oases, met tjilpende mussen en in de zomer geen mist. Met prachtige Romaanse kerkjes.

“Ja ja, tuurlijk, uhu”, zei hij. Ik ben benieuwd of het Hogeland aan zijn verwachtingen voldaan heeft, of dat hij zijn geld terug wil.