KERI Suite

Het spijt me voor wat ik heb gedaan, maar ik heb niets meer om voor te leven. Ik heb een

enorme fout gemaakt waar ik niet mee kan leven. Kijk naar mijn telefoon en lees de berichten die

in de KIK-app staan. Begin met het profiel van het meisje met de naam Alona Home en ga dan verder

naar het profiel, gewoon voor de lol. Deze berichten zullen alles verklaren. Van

zondag tot donderdag is mijn leven een levende hel en een emotionele achtbaan geweest.

De enige persoon die eigenaar is van deze twee profielen zal Facebook gebruiken om mijn

leven te verpesten. De kans is groot dat ik mijn baan kwijtraak en van school word gestuurd, omdat die

persoon me daar via Facebook aanvalt. Ik dring er bij jullie allemaal op aan om zoveel mogelijk controle uit te oefenen op wat er gebeurt op

Facebook zo veel mogelijk in de gaten te houden. Deze persoon beweert dat hij een aantal van jullie

profielen zal kopiëren en ook jullie vrienden zal aanvallen. Deze persoon heeft mijn drie

belangrijke dingen aangevallen: mijn school, mijn werk en mijn familie.

Verander alsjeblieft je leven niet omwille van mij. Houd je kinderen en kleinkinderen

dicht bij je. Ik hou van jullie allemaal. Jake.

Ik maak me zorgen om mijn kinderen en jullie kinderen, die online videogames kunnen spelen en

sociale media gebruiken, en zij weten niet – en wij weten niet – of de mensen met wie ze

contact hebben, ook daadwerkelijk zijn wie ze zeggen dat ze zijn. Ik maak me zorgen om mijn en jullie

bejaarde ouders en grootouders die nog steeds worden misbruikt door

mensen die zich voordoen als familieleden in nood. Ik maak me zorgen om

jonge mannen die online te maken hebben met uitbuiting en sextortie. Dit is een van de

snelst groeiende misdrijven in Amerika en in Utah waarmee onze jonge mannen worden geconfronteerd. Ze worden

tot wanhoop en zelfs zelfmoord gedreven in een wereld waar anonimiteit en manipulatie

naast elkaar bestaan zonder bescherming. Ik maak me zorgen dat fraude door identiteitsdiefstal en

identiteitsfraude de Verenigde Staten nu honderden miljarden dollars per

jaar kost. Ik maak me zorgen dat algoritmen die gebaseerd zijn op profilering en scores, invloed uitoefenen op

ons gedrag beïnvloeden en stilletjes het begrip van zelfs vrijheid en vrije wil vormgeven. Ik

maak me zorgen dat de vrije markt wordt verstoord, dat degenen die de controle hebben over persoonlijke

gegevens, monopolistisch gedrag in de hand werken dat de uitbuiting van

individuen maximaliseert met het oog op winst, in plaats van een vrije markt te stimuleren die gebaseerd is op concurrentie en

de beste prijzen. Ik ben bezorgd dat er aanvallen door natiestaten op toekomstige digitale identiteitssystemen

zullen plaatsvinden en we moeten ervan uitgaan dat de digitale identiteit in gevaar zal komen. Ik ben

bezorgd dat door de overheid gesponsorde digitale identiteitssystemen, zowel in de

Verenigde Staten als wereldwijd, zijn opgezet die in staat zijn om te volgen,

te bewaken en te controleren. Ik maak me zorgen dat overheden, bedrijven,

en technologen zich haasten om digitale identiteitssystemen te creëren die

verplicht zijn en vereist worden, en dat deze worden ontwikkeld zonder de

uitgebreide bestuurskaders en waarborgen die nodig zijn om individuele

rechten te beschermen.

SEDI biedt je dus een keuze. Hier is een citaat van het Hooggerechtshof van de VS uit

1995. Daarin staat: „Deze anonimiteit is een schild tegen de tirannie van de meerderheid.” Het illustreert dus

het doel achter de Bill of Rights en het Eerste Amendement,

bijzonder, om impopulaire individuen te beschermen tegen vergelding door

een intolerante samenleving. Of je nu links of rechts bent, dit

zou je moeten aanspreken, misschien om verschillende redenen, maar dit is echt een

belangrijk principe, want als we je niet in staat stellen om in bepaalde situaties alleen de

informatie vrij te geven die nodig is op een niet-traceerbare manier. Wat

we uiteindelijk krijgen, is wat Scott McNeely van Sun Microsystems al in 1999 zei:

je hebt toch geen privacy, accepteer het maar. En dus geeft SEDI je de keuze om te bepalen

wat je vrijgeeft en wanneer je het vrijgeeft, en ze leggen die keuze in de handen van

de houder.

Maakt dit iemand bang? Is

er iemand die zich hier zorgen over maakt? Oké. Goed dan. Een andere term die ze gebruiken, en die

iets vriendelijker klinkt, is ‘gedragsbiometrie’. Het is gewoon een andere vorm van

biometrie. Het betekent dat we alles over je weten en dat is je biometrie,

toch? Het is gedragsbiometrie omdat het niets te maken heeft met je DNA of je

huid of je vingerafdrukken. Het heeft te maken met al het andere aan jou, behalve

die dingen, toch? Een andere, vriendelijkere term: participatieve identiteit. Je neemt deel aan

je identiteit door je identiteitsprovider alles over jezelf te laten weten. Is

dat niet leuk? Persona-gebaseerde authenticatie, toch? Dat is de meer technische term.

Het is in wezen authenticatie via statistische correlatie. Je gebruikt in feite

alle mogelijkheden van datawetenschap om statistisch meer over jezelf te correleren dan de aanvaller

kan correleren, toch? Als je nadenkt over wat authenticatiefactoren zijn. Dingen

je weet wel, dingen die je hebt, dingen die je bent, toch? Het zijn gewoon gegevenspunten die je

kunt laten zien, maar die de aanvaller niet kan laten zien, toch? Maar aangezien alle

standaard authenticatiemiddelen de laatste tijd heel gemakkelijk gehackt kunnen worden, toch? Dan is het

de vraag: hoe maken we authenticatiemiddelen die moeilijker te hacken zijn? En als je een

bedrijf bent dat draait op correlatie, dan is het logisch om te denken: „Wacht eens even, als we

gewoon alles over jou in de gaten zouden kunnen houden, dan kunnen we een heel gedetailleerd

profiel opbouwen waar de aanvallers niet zoveel van weten. En raad eens? Je kunt

niets doen of ergens heen gaan, tenzij je alles over jezelf met ons deelt, want de

manier waarop je je identificeert, is door ons te vragen deze persona te tonen die we hebben gegenereerd

door jou te observeren. Voelt dat als een wereld waarin je zou willen leven

? Maar je begrijpt dat dat de wereld is waarin we ons op dit moment bevinden. Je

gaat online op zoek en bezoekt beveiligingsbedrijven, kijkt naar de grootste miljardenbedrijven

beveiligingsbedrijven en raad eens wat hun nieuwe producten zijn? “Continuous identity”,

“gedragsbiometrie”. Dat is wat ze verkopen. Iedereen waar je naartoe wilt gaan, dit

is nou ja, weet je wat? De AI kan alles opvissen. Ze kunnen

alles aanvallen. Dus wat we moeten doen, is zorgen voor een tegen-AI die ertegen vecht. En

waar maakt die tegen-AI gebruik van? Nou, waar maken AI’s gebruik van? Correlatie, toch? Dat is

hoe ze werken. Een LLM is gewoon een correlatiemachine. Dus je bouwt een model

dat jou beter in kaart brengt dan de deep fake dat kan. Dat is alles.

En raad eens waar dat toe leidt? Hoe wijdverbreider de bewaking, hoe hoger

de nauwkeurigheid van het model, hoe groter de kans dat het een echt persoon van een

nep-persoon kan onderscheiden. Maar dat betekent alleen maar dat je een wapenwedloop op het gebied van bewaking

Sam Smith presenteert op de eerste KERI conferentieFoto: Sam Smith, de bedenker van KERI, presenteert op de eerste KERI conferentie. “Het internet is een gevaarlijke plek”. Foto: kericonf26-photos

Ik werk onder andere voor de KERI Foundation. Ik ben gegrepen door KERI, al weet ik nog niet precies wat het is. Dat klinkt raar, maar toch is het zo. Op dit plekje wil ik in de loop van de tijd proberen uit te leggen hoe en wat. Wat doe ik?

Een ding is zeker: het is software, code. Een verzameling (vandaar “KERI suite”) van technieken. Wat is KERI?

Dan is er nog SEDI. Dat is een initiatief van de Staat Utah (V.S.) en het zou een juridische basis voor KERI kunnen gaan vormen. Wat is SEDI?